Η 11^η Νοεμβρίου, είναι ημέρα μνήμης στις χώρες του Commonwealth, (Αγγλία, Αυστραλία,  Μαυρίκιο,  Νέα Ζηλανδία, και άλλες χώρες) για τα θύματα των πολέμων από τον πρώτο παγκόσμιο, ακόμη, πόλεμο.  Ως εκ τούτου, αποδίδεται τιμή σε όλα τα θύματα του πολέμου, τόσο στους στρατιώτες, όσο και στον άμαχο  πληθυσμό, που υπέφεραν από τις φρικαλεότητες των ενόπλων συγκρούσεων.

Όμως δεν έιναι τυχαία η επιλογή του συγκεκριμένου λουλουδιού. Πηγή έμπνευσης αποτέλεσε το ποίημα “In Flanders Field”, του Καναδού John McCrae. Το ποίημα αυτό εμπνεύστηκε κατά τη διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου ο συγγραφέας, μια μέρα μετά το θάνατο ενός εικοσιδιοάχρονου φίλου του κατά τον οποίο θάνατο μάλιστα ήταν παρών! Οι παπαρούνες, σύμφωνα με το ποίημα, φυτρώνουν στο αιματοβαμένο πεδίο της μάχης μετά από κάθε σύγκρουση και το χρώμα τους συμβολίζει το αδικοχαμένο αίμα των στρατιωτών.

Η μέρα της μνήμης, επίσης δεν είναι τυχαία, καθώς η 11^η Νοεμβρίου του 1918 στς 11 το πρωί, είχε επιλεχθεί ώς η ώρα και μέρα για την παύση των εχθροπραξιών και την επίσημη κύρηξη της ειρήνης. Διάλεξαν μια στρογγυλή μέρα και ώρα για το επίσημο τέλος του πολέμου. Μια ημερομηνία που όλοι θα θυμούνται και θα τιμούν.

Και τώρα λίγο πιο βαθιά στο μυστικό της παπαρούνας.

OK...σίγουρα μετά από τόσα χρόνια η επιλογή αυτή διευκολύνει την απόδοση τιμής και τον εορτασμό αυτής της μέρας και είναι μια ημερομηνία που ομολογουμένως σου μένει στο μυαλό. Αλλά στις κρίσιμες ώρες του πολέμου, εκέινα τα χρόνια, νομίζω πως δεν θα έπρεπε οι αρχηγοί να έχουν αυτή την πολυτέλεια να επιλέξουν ώρα και μέρα.. Όπως πολύ εύστοχα παρατήρησε και η λέκτορας μας στο μάθημα της 11^ης/ Νοεμβρίου..”άραγε πόσοι παραπάνω άνθρωποι δολοφονηθηκαν ή σκοτώθηκαν υπό καθεστώς πολέμου σε αυτές τις λίγες παραπάνω μέρες, για χάρη της κατοχύρωσης αυτής της στρογγυλής ημερομηνίας”;