Info: Μπορείτε να απολαμβάνετε τον Πέτρο κάθε πρωί 10-12 στην εκπομπή «Με σύστημα 4-4-2» της ΕΡΑ ΣΠΟΡ καθώς και στην εκπομπή «ΠΡΩΙΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ» της ΝΕΤ.

• Ξετυλίγοντας το κουβάρι της προσωπικής σου ιστορίας, πως προέκυψε ο χώρος της δημοσιογραφίας;

Να σου πω την αλήθεια όταν ήμουν πολύ μικρός ήθελα να έχω κατάστημα παιχνιδιών. Είχα την εντύπωση ότι θα παίζω όλη την ώρα και θα έχω όσα παιχνίδια θέλω. Τέλος πάντων, έπαιζα χρόνια ποδόσφαιρο και κάποια στιγμή είδα στην τηλεόραση μια διαφήμιση μιας σχολής αθλητικής δημοσιογραφίας. Είχα και τον ξάδερφό μου ήδη στην Αθήνα και αυτό με βοήθησε. Ποτέ πάντως δεν είχα στο μυαλό μου να γίνω δημοσιογράφος, άσχετα που τώρα δεν το αλλάζω με τίποτα.

• Ποιες δυσκολίες έκρυβε η «κάθοδος» στην Αθήνα;

Μου έχουν πει ότι η προσαρμογή δείχνει άνθρωπο με υψηλό IQ. Κι εγώ προσαρμόστηκα εύκολα (γέλια). Οι δυσκολίες ήταν αρκετές. Προσανατολισμού για παράδειγμα. Θυμάμαι ότι έμπαινα σε ένα λεωφορείο πηγαίνοντας στην τύχη σε διάφορα μέρη και μετά προσπαθούσα να γυρίσω. Επίσης κι ο κόσμος είναι πιο κλειστός, πιο μαζεμένος. Ξαφνικά ένας τρελός στη σχολή προσπαθούσε να μαζέψει τον κόσμο για καφέ, κάτι που αν δεν έκανα εγώ, δύσκολα θα γινόταν. Δύσκολα ήταν και με το οικονομικό. Οι γονείς μου πλήρωναν ενοίκια και χαρτζιλίκια για πολύ καιρό και θα τους είμαι ευγνώμων για μια ζωή.

• Ως ραδιοφωνικός παραγωγός ποια είναι τα «μυστικά» μιας επιτυχημένης ζωντανής εκπομπής;

Βασικά πολύ σημαντικό είναι να καταλαβαίνεις τον άλλο που σε ακούει. Να έχεις υπομονή κι ας μην συμφωνείς με όλα όσα λέει. Κι ο κορμός παίζει ρόλο. Να ξέρει δηλαδή τι κάνει ο παραγωγός σε κάθε συγκεκριμένη ώρα, όσο το επιτρέπει η επικαιρότητα. Καλή μουσική, έξυπνα σποτάκια και χιούμορ. Όλα τα άλλα έρχονται και φεύγουν.

• Γιατί να ακολουθήσει κάποιος το «σύστημα» που προτείνεις κάθε πρωί;

Γιατί έχω την εντύπωση ότι υπάρχουν πράγματα που θα ακούσει και θα τον κάνουν να προβληματιστεί. Πράγματα, που θα βάλει στην παρέα του ως θέμα ποδοσφαιροσυζήτησης που λέμε. Έχει χιούμορ που στις μέρες μας το χρειαζόμαστε πιο πολύ από ποτέ, συνεντεύξεις με τους πρωταγωνιστές της αθλητικής καθημερινότητας και θέματα που θα δώσουν τροφή και στον κόσμο για συζήτηση και συμμετοχή στην εκπομπή.

• Πόσο ομαλή ήταν η προσγείωση από το καθημερινό ξενύχτι στην πρωινή πραγματικότητα της νέας εκπομπής;

Αυτό είναι πονεμένη ιστορία. Έχει περάσει κοντά ένα δίμηνο από τότε που άλλαξα «ζώνη», κι ακόμη απαντάω στην ερώτηση γιατί έφυγα από το βράδυ. Ο κόσμος με είχε συνηθίσει. Είχε μάθει ότι το βράδυ θα το περνάμε μαζί, άλλωστε αυτό το πράγμα συνέβαινε τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Αλλά το πρωί είναι εντελώς διαφορετικά. Το διαπιστώνω κάθε μέρα. Άλλος κόσμος, άλλο κοινό που σε ακούει. Ένα παράδειγμα μόνο θα σου πω, από τα πολλά που έχω στο μυαλό μου. Εννιά στους δέκα βραδινούς, είναι χαλαροί. Ενώ το πρωί, ο άλλος είναι στη δουλειά του, κολλημένος στην κίνηση και θέλει άλλη μεταχείριση. Αν είναι εύκολο, προφανώς κι όχι. Ειδικά για μένα, που είχα μάθει αλλιώς και συνεχίζω με κάτι καινούριο και διαφορετικό.

• Τι περιλαμβάνει ένα τυπικό 24ωρο σου;

Πλέον περιλαμβάνει ξύπνημα κατά τις 4 τα χαράματα. Άσε που όταν έχει Τσάμπιονς Λιγκ την προηγούμενη, το ξύπνημα μπορεί να είναι και νωρίτερα. Ανεβαίνω για μοντάζ, βγαίνω να παρουσιάσω τα θέματα κατά τις 6:30, για να τελειώσω 7. Έπειτα ακολουθεί η προετοιμασία στο ραδιόφωνο. Τι αποσπάσματα θα διαβάσουμε, τι συνέντευξη μπορούμε να βγάλουμε και γενικώς που θα κινηθούμε. Στις 12 που θα τελειώσει η εκπομπή, κάνω κάτι που μου έλειπε τέσσερα χρόνια στην βραδινή ζώνη. Θα πάω για καφέ το μεσημέρι! Όσο περίεργο και να ακούγεται, αυτό είναι κάτι που μου είχε λείψει. Μετά σπίτι, παρέες, συναντήσεις, άλλες δουλειές και ύπνο σχετικά νωρίς, γιατί την επομένη, πάλι από την αρχή.

• Ποιες δυσκολίες συναντούν οι αθλητικές εκπομπές και τι πρέπει να αλλάξει στον αθλητικό ραδιοφωνικό χάρτη;

Μόνο και μόνο το ότι οι επιλογές είναι πολλές είναι δύσκολο να καθιερωθείς. Και δεν θέλει και πολύ να πεις μια κουβέντα που δεν θα αρέσει στον άλλο και θα σε αλλάξει. Ανεξάρτητα από το ότι αυτή είναι η όσο γίνεται αντικειμενική άποψή σου. Δεν μπορείς να φανταστείς για τι πράγμα μπορεί να στραβώσει ο άλλος. Αλλά για μένα το πιο σημαντικό και δύσκολο εξίσου, είναι να μην λες τις απόψεις σου ανάλογα με το τι ομάδα είσαι. Ο κόσμος θα το καταλάβει και θα μπεις στο μυαλό του ως υποκειμενικός. Πολύ μεγάλο ρόλο παίζει η αντικειμενικότητα, άσχετα που είναι δύσκολο να πείσεις τον ακροατή σου για τις καλές σου προθέσεις.

Τώρα για το τι πρέπει να αλλάξει στο ραδιοφωνικό χάρτη, νομίζω ότι πρέπει να αλλάξουν πολλά. Αλλά να ξέρεις ότι δεν θα γίνει, γιατί αυτό είναι σε συνάρτηση με το τι πρέπει να αλλάξει στον αθλητισμό, στην Ελλάδα γενικότερα. Φέξε μου και γλίστρησα δηλαδή. Προσπάθειες από μας γίνονται. Αλλά όταν η επικαιρότητα δεν ευνοεί αλλαγές, ποιος θα πάρει το ρίσκο να τις κάνει; Ποιος θα πει δεν λέω σήμερα για τη διαιτησία του ντέρμπι, την ώρα που όλη με αυτήν ασχολούνται; Ένα παράδειγμα είναι αυτό.

• Θεωρείς ότι είναι έτοιμη η αθλητική κοινωνία να σεβαστεί τις οπαδικές προτιμήσεις των δημοσιογράφων-παραγωγών; Θα φανέρωνες τις δικές σου;

Σε καμία περίπτωση δεν είναι έτοιμη. Μακάρι να ζούσαμε σε έναν κόσμο που θα μπορούσε ο κάθε ένας να λέει την ομάδα του χωρίς να προκαλεί και να μπορεί να πηγαίνει σε όλα τα γήπεδα των ομάδων. Ο κάθε άρρωστος που σε πετυχαίνει στα γήπεδα, μπορεί να μην θυμάται χίλια καλά που έχεις πει για την ομάδα του. Ένα όμως στραβό θα το θυμάται και μπορεί να έχεις πρόβλημα. Αν και λίγο πολύ, ο κόσμος ρωτώντας έχει μάθει τι ομάδα είμαι, δεν θα το πω ποτέ πιστεύω. Και κάτι άλλο. Αν πω παράδειγμα ότι είμαι ΠΑΟΚ, φοβάμαι ότι στην εκπομπή ανεξάρτητα από την επικαιρότητα, θα παίρνουν φίλοι ΠΑΟΚτσήδες, επειδή «αυτός είναι ΠΑΟΚ και ξέρει». Κατάλαβες;

• Πόσο σημαντική είναι η συμμετοχή του κοινού στις αθλητικές εκπομπές;

Δίκοπο μαχαίρι είναι. Διότι μπορεί μια εκπομπή να την «τσουλήσουν» από μόνοι τους, αλλά μπορεί και να την καταστρέψουν. Να πει ένας μια χοντράδα και μετά να πάει όλο το τρίωρο έτσι. Αλλά μπορεί να βάλει ένα θέμα εξαιρετικό, με το οποίο να θέλουμε βδομάδα ολόκληρη για να συζητάμε. Και τα δύο έχουν τύχει. Αλλά ας μην γελιόμαστε. Όταν σε τόσα ραδιόφωνα, υπάρχουν τόσες εκπομπές με τη συμμετοχή του κοινού, μάλλον είναι σημαντική.

• Περιέγραψέ μας διάφορα ευτράπελα κατά τη διάρκεια της συνομιλίας με ακροατές;

Έχει τύχει να βγει στον αέρα συνομιλία αντρόγυνου για τα οικονομικά του σπιτιού. «Σου έδωσα λεφτά να πάρεις κρέας και φάρμακα». Και να απαντάει ότι «για κρέας μου έδωσες, αλλά για τα φάρμακα όχι»… Χαμός. Μια άλλη φορά πήρε μια κοπέλα οπαδός της Λίβερπουλ από μια χώρα του εξωτερικού και μου έκανε εντύπωση για τις γνώσεις της. Μιλήσαμε στα αγγλικά και στα «τσάτρα πάτρα» ελληνικά που ήξερε. Επίσης, θυμήθηκα και έναν άλλο ο οποίος μιλούσε στο ράδιο αντί να διαβάζει και μπήκε έξαλλος ο πατέρας του στο δωμάτιο και του έβαλε τις φωνές. Αλλά και κάτι άλλο. Όχι αστείο, αλλά πολύ σοβαρό. Πρώην ποδοσφαιριστής αθηναϊκής ομάδας, είχε χάσει τον πατέρα του. Είχε αλτσχάιμερ και χάθηκε στους δρόμους της γειτονιάς του και τον έψαχναν. Με παρακάλεσε να πω στο ραδιόφωνο κάτι μήπως και βρεθεί και λίγες ώρες μετά, τον είδε ένας ταξιτζής που άκουγε την εκπομπή. Συγκινητικό αν μην τι άλλο.

• Συμμετοχή επί χρόνια στην πρωινή εκπομπή της ΝΕΤ «Πρώτη Γραμμή». Τι διαφορετικό έχει η τηλεοπτική έκθεση;

Το τηλεοπτικό μπορεί να σε εκθέσει, αλλά και να σε «εκθέσει» πιο εύκολα από ότι το ραδιόφωνο. Μια χοντράδα για παράδειγμα σώζεται πιο εύκολα στο ράδιο, πολύ πιο δύσκολα στην τηλεόραση. Σκέψου να κάνεις ένα λάθος, να το πάρουν μετά να το παίξουν τίποτα μεσημεριανά, ο Θέμος και δεν ξέρω κι εγώ που αλλού και να μην μπορείς, ούτε και ο ίδιος να το ξεχάσεις. Ενώ στο ραδιάκι όλα είναι πιο απλα. Γι’ αυτό προτείνω σε κάποιον να κάνει αντίστοιχη εκπομπή με τα μαργαριτάρια του ραδιοφώνου. Να ακούει όλες τις εκπομπές και να παίζει «κουφά» αποσπάσματα. Πάταγος θα γίνει!

• Ραδιόφωνο και τηλεόραση: ποια είναι η «σύζυγος» και ποια η «ερωμένη»;

Ερωμένη λες το ραδιόφωνο. Υπάρχει ένα άλλο δέσιμο, πολύ δυνατό με τον αέρα του ραδιοφώνου. Το λες δηλαδή και έρωτα κατά κάποιο τρόπο. Ελπίζω να μην σταματήσω ποτέ να το κάνω. Η μαγεία της τηλεόρασης, είναι διαφορετική από του ραδιοφώνου. Ψηφίζω σε αυτό το κομμάτι το δεύτερο.

• Θα σε ενδιέφερε μια αθλητική εκπομπή στην τηλεόραση;

Όποιος κάνει αυτή τη δουλειά και σου πει το αντίθετο πιστεύω ότι λέει ψέματα. Εκτός κι αν δεν θέλει να κάνει καριέρα και δεν θέλει έξτρα σκοτούρες στο κεφάλι του. Εννοείται και θα με ενδιέφερε.

• Το καλοκαίρι ακούστηκε το όνομά σου για την αθλητική Κυριακή. Πόσο κοντά έφτασες στο να την παρουσιάσεις εσύ;

Ακούστηκε μεν, αλλά δεν ξέρω από πού. Κι εγώ διάβαζα στις εφημερίδες το όνομά μου, αλλά ποτέ δεν είχα την παραμικρή ενόχληση από κανέναν. Λόγω απειρίας μάλιστα, δεν ήξερα πώς να το διαχειριστώ. Ήταν μια φήμη και τίποτα παραπάνω. Μακάρι να το κάνω κάποια στιγμή.

• Ποια συνεργασία έχεις ξεχωρίσει στην μέχρι τώρα πορεία σου στο δημοσιογραφικό χώρο;

Επειδή είμαι πολύ μικρός ακόμη δεν έχω προλάβει να ξεχωρίσω πάρα πολλές. Άσε που πλέον, «πατεράδες» και «δάσκαλοι» δεν υπάρχουν στη δημοσιογραφία. Οι Λυριτζής  - Οικονόμου μου έδωσαν πολλά, όπως και ο Νίκος Ασημακόπουλος, πρώην διευθυντής μου στο ραδιόφωνο που μου πρωτοέδωσε εκπομπή. Και ο Άρης ο Νικολάκης ήταν αυτός που με πρότεινε στην τηλεόραση σε μια εκπομπή του Μουντιάλ το 2006. Αλλά καθημερινά υπάρχουν πάρα πολλοί, οι οποίοι με συμβουλεύουν και τους ακούω. Δεν θέλω να ξεχάσω κάποιον. Τους ευχαριστώ όλους και ξέρουν από μόνοι τους ποιοι είναι χωρίς να τους αναφέρω…

• Ποια ανάγκη σε ώθησε να δημιουργήσεις το προσωπικό σου blog (maurogiannidis.blogspot.com);

Το γεγονός ότι δεν έχω βρει εφημερίδα. Λόγω χρόνου, αλλά και λόγω περιόδου που διανύουν τα media. Ήθελα κάποια πράγματα ως γραπτά να μένουν, ώστε να υπάρχει μια συνέχεια. Το ζητούσε κι ο κόσμος να σου πω την αλήθεια. Και είπα ότι από τη στιγμή που δεν με παίρνει κανείς, θα τα γράφω μόνος μου (γέλια)…

• Είναι εν τέλει διαδικτυακό το μέλλον της δημοσιογραφίας;

Δεν γίνεται να μην είναι. Αλλά να σου πω την αλήθεια εγώ δεν μπορώ να με φανταστώ με το laptop στην παραλία, αντί του κλασικού, καφές κι εφημερίδα. Δεν ξέρω πως θα γίνει πραγματικά. Άσε που (βάζοντας κι εμένα μέσα) όλοι πλέον έχουν από ένα blog και γράφουν ότι τους κατέβει. Μικροί μεγάλοι στα καφενεία. Αλλά σίγουρα είναι διαδικτυακό το μέλλον. Μένει να δούμε τον ακριβή τρόπο.

• Ποιο είναι το πιο κολακευτικό σχόλιο που σου έχουν ανεβάσει στον «τοίχο» του Facebook;

Δυσκολεύομαι να θυμηθώ ένα. Μην ακουστεί «κάπως» αυτό, αλλά είναι αρκετά για να ξεχωρίσω ένα. Θυμάμαι όμως κάποιον ο οποίος είχε τρακάρει και περνούσε τις (δύσκολες) ώρες του στο νοσοκομείο και τον βοήθησε η εκπομπή να ξεχνιέται. Μόλις μου το είπε συνειδητοποίησα μέχρι που μπορεί να φτάσει μια κουβέντα σου και πόσο καλό μπορεί να κάνει σε κάποιον.

• Τι περιλαμβάνουν τα μελλοντικά σου σχέδια;

Δεν θα αλλάξουν και πολλά πράγματα σε σχέση με αυτά που κάνω τώρα. Μπορεί στο μεσοδιάστημα να προκύψουν προτάσεις, αλλά ακόμη είμαι σε πρώιμο στάδιο. Άλλωστε σε αυτή τη δουλειά, αλλά και γενικότερα, τα καλύτερα έρχονται εκεί που δεν τα περιμένεις.

Συνέντευξη: Ευθύμιος Σαββάκης